Jesienne mgły

 Gdy bladym  świtem jedziemy w Bieszczady ulubioną drogą przez Komańczę, zazwyczaj w okolicach Szklar trafiamy na malownicze mgły. Zatrzymujemy się na chwilę aby pstryknąć kilka zdjęć i pędzimy dalej, bo szkoda czasu. Dlatego pewnej pięknej soboty, zachęcona korzystnymi prognozami, wstałam o... 4 aby przed świtem wylądować na Przełęczy Szklarskiej. Było warto

Jaśliska i Daliowa otulone mgłą

Gdy wracałam pojawił się kolejny wielbiciel porannych mgieł

Nad Banią wschodziło już słońce

a ja pojechałam jeszcze na Węgierski Trakt, to polna droga między Szklarami a Daliową, widoczna na poniższym zdjęciu po prawej stronie, koło przekaźnika

Kamień nad Jaśliskami

kapliczka na Wierzchgórze

i św. Jana

Jaśliska

A w kąciku botanicznym szałwia okręgowa

i świetlik łąkowy

Jednym słowem, kto rano wstaje może i jest niewyspany ale za to ma piękne widoki :)

Pozdrawiam serdecznie

Odrobina zimy

Aby znaleźć odrobinę zimy, należy udać się do Iwonicza Zdroju. W lesie utrzymały się jeszcze resztki śniegu.

Pasieka na śródleśnej polanie.

Efekty intensywnych wyrębów.

Ktoś się nam przygląda?

Niby z wierzchu śnieg ale pod spodem błoto i głębokie kałuże w koleinach wyżłobionych przez ciężkie samochody zwożące drewno. Dużą część drogi przedzierałyśmy się przez jeżynowy gąszcz.

Uczestnicy biegu Łemkowyna Trial

Przez mocno przerzedzony wycinką las wdrapujemy się na Przymiarki

Na szczycie wicher urywa głowę.
Podziwiamy widoczny na horyzoncie Kamień nad Jaśliskami, nieco bliżej Przełęcz Szklarską,

bałuciańskie pola,

i oczywiście Cergową, po czym wracamy do Iwonicza na zasłużoną kawę :)

Łysa Góra

Malowniczy pagórek o tej wdzięcznej nazwie odwiedziłyśmy w zeszłą niedzielę. Powody były dwa - po pierwsze miałam nadzieję, że podobnie jak na sąsiednim Przedgórzu, znajdziemy tam składniki najlepszej (moim zdaniem) nalewki na zimowe dolegliwości; a po drugie - tam mnie jeszcze nie było i chciałam zobaczyć, co jest za tą górką :)

Trochę miałyśmy kłopot ze znalezieniem drogi między domami, mapa sugerowała ścieżkę wzdłuż strumienia, przez czyjeś podwórko. I gdy tak stałyśmy niezdecydowane, przy ogrodzeniu jednego z domów pojawił się miły pan, który potwierdził, że droga na Łysą Górę właśnie tamtędy prowadzi.

widok na Jaśliska

Kamień nad Jaśliskami

Kapliczka na sąsiednim Przedgórzu

Jesień osiągnęła chyba swoje apogeum, kolory drzew i traw zachwycają. Oby taka pogoda utrzymała się jak najdłużej.

Zbiory się udały, będzie więc tradycyjna nalewka beskidzka :)

Na koniec jeszcze panorama Piotrusia

i trzeba wracać do domu, bo słońce już chyli się ku zachodowi.

Pozdrawiam serdecznie :)

Kto rano wstaje...

Jakie tam rano, 4.40 to środek nocy! Całe lato obiecywałam sobie, że pojadę gdzieś w Beskid na wschód słońca. I właśnie dziś, ostatniego dnia lata, udało mi się wstać o barbarzyńskiej porze i powitać dzień na Węgierskim Trakcie.

Przyznaję się bez bicia - przegapiłam moment, gdy słońce wyłania się zza horyzontu, na górce poruszało się coś dużego, zastanawiałam się już nawet, czy nie pogalopować z powrotem ale to tylko poczciwa krowa napędziła mi stracha :)

Na horyzoncie Kamień nad Jaśliskami

Sarny zdziwione, kto im przeszkadza w śniadaniu

Resztki porannych mgieł

W oddali kapliczka Św. Jana a na łące sarny, które mi towarzyszyły przez całą drogę

Po prawej kapliczka na Wierzchgórze

W dolinie Jaśliska

I na koniec jeszcze panorama z Węgierskiego Traktu

Pachnie już jesienią,  ranki są coraz chłodniejsze. Bardzo przydała mi się czapka i gorąca kawa w kubku termicznym.

Pozdrawiam serdecznie

Kamień (Bieszczad)

Po czym poznać, że  naprawdę przyszła wiosna? Ano po tym, że Nuna wychodzi z propozycją sobotniej włóczęgi :) Tym razem miałyśmy do dyspozycji tylko przedpołudnie, trzeba więc było wymyślić trasę w najbliższej okolicy.
Trafiło na Kamień a precyzyjniej na Kamień nad Jaśliskami, zwany też Bieszczadem.

Wyszłyśmy z Lipowca ścieżką Urzędu Gminy

mijając zarośnięty cmentarz

i niszczejace zabudowania dawnego PGRu

Za nami, za drzewami budynki gospodarstwa agroturystycznego "Ostoja"

Wędrujemy leśną ścieżką

żywiec gruczołowaty

widok na słowacką stronę

Na szczycie dużo powalonych, spróchniałych drzew, na których rozgościły się huby.

wyrobisko po dawnym kamieniołomie

kto widzi głowę żubra na buku?

I oto szczyt :) Wpisujemy się ku pamięci do zeszyciku umieszczonego w skrzynce i idziemy odwiedzić cmentarze z pierwszej wojny.

Wracałyśmy niebieskim szlakiem - żeby wróg nas nie zaskoczył, jak mawia Mauzer :)

Na dole, przy drodze do Czeremchy ktoś postawił dowcipny "szlakowskaz"

A ta tablica jest znana chyba każdemu miłośnikowi Beskidu Niskiego :)

lipowiecki PGR z drugiej strony

Tą malowniczą drogą wróciłyśmy do Lipowca ciesząc oczy młodą zielenią.

Pozdrawiam serdecznie