Błotniste, beskidzkie ścieżki

 Majówka zapowiadała się deszczowo, na inspekcję iwonickich lasów dotyczącą wiosennej flory wybrałam się więc przed majówką :) 

Ledwo weszłyśmy do lasu a tu taka piękność dała się sfotografować

sójka zwyczajna

Młodziutki buk

Im dalej w las, tym większe błoto :)

Na chwilę się przejaśniło

Zieleń jeszcze nieśmiała

I znów błotko :)

Kamień nad Jaśliskami otulony mgłą, niechybnie idzie deszcz

Cergowa widziana z Przymiarek

Jeszcze więcej błotka :)

Jedno z niewielu w miarę ostrych zdjęć wiewiórki, trudno było za nią nadążyć

I na koniec kącik botaniczny:

podbiał

żywiec gruczołowaty

miesiącznica trwała

wilczomlecz migdałolistny

Postępy wiosny są widoczne, choć nieco mizerne. Po nieco cieplejszym tygodniu,  wreszcie się zazieleniło i zakwitły tarniny ale o tym napiszę następnym razem :)

Pozdrawiam serdecznie

Marcowe kaprysy

 Po bardzo stresującym tygodniu planowałam sobie sobotę w lesie ale jak to zazwyczaj bywa, moje plany zweryfikowała pogoda. W piątek spadł śnieg i o ile w mieście dość szybko stopniał, to w Iwoniczu niekoniecznie, co widać na poniższych zdjęciach.

Na szczęście bukom i leszczynie ten zimowy epizod wcale nie przeszkodził

Udało mi się nawet uchwycić żeński kwiat leszczyny (to ten różowy)

Widok na Lubatową

Żabia Górka

Cergowa

Mam nadzieję, że w przyszłą sobotę aura będzie już bardziej wiosenna :)

Pozdrawiam serdecznie

Zimowa Bełkotka

 Nareszcie odrobina zimy! Pojechałyśmy więc odwiedzić Nunę i przy okazji pospacerować po lesie.                                                                  

 W lesie trwa niestety wycinka, poszłyśmy więc na Bełkotkę.  

Laura oczywiście zabrała pluszaka 😀 Janek tym razem wybrał towarzystwo babci i rozgrywki bilardowe.

Wincenty Pol z ośnieżonymi wąsami

Mimo chłodu, można było zaobserwować banieczki gazu wydobywającego się na powierzchnię

Ciepła herbata przyniesiona w termosie 

Pozdrawiam serdecznie

Żabia

 Kolejną sobotę spędziłyśmy zdobywając kolejną górkę do Korony Lubatowej. Tym razem poszłyśmy z Iwonicza Zdroju na Żabią. Towarzyszyła nam tylko Laura, bo Jasiek leczył stopy obtarte przez niewygodne buty. 

Szłyśmy od deptaku schodami ku sanatorium Excelsior, ścieżką oznaczoną zielonymi znaczkami.

Dzielna turystka :) 

Bukowe orzeszki

Z lasu wychodzimy na widokowe łąki

Las zaczyna się złocić

lubatowskie pola

droga ku Cergowej

a oto i sama Królowa Beskidu Niskiego

i jesteśmy na Żabiej

tym razem odnalazłam pieczątkę :)

Przyjemny spacer. Zazwyczaj chodziłyśmy na Żabią trochę dłuższą trasą, przez Bełkotkę. Ta jest chyba mniej uczęszczana. Laura chyba połknęła turystycznego bakcyla, bo domaga się kolejnych wycieczek :)

Pozdrawiam serdecznie