Dlaczego nas tu jeszcze nie było? Przecież to tak blisko! Takie pytanie zadałyśmy sobie wędrując piękną doliną Nieznajowej.
Szłyśmy od Rozstajnego, które powitało nas deszczem. Na szczęście nie były to intensywne opady, dlatego zdecydowałyśmy się na wędrówkę.
Kapliczka św. Rodziny. Niestety twarz Jezusa mocno zniszczona
Św. Mikołaj z postumentu
Symboliczne drzwi chyży z numerem 36, upamiętniające mieszkańców Nieznajowej
Gdy doszłyśmy do centrum dawnej wsi, deszcz ustał
Widoczne w głębi pogorzelisko bo bacówce MPN, ktora spłonęła w 2018r.
Przekraczamy potok Zawoja
Nie sprawdziłyśmy czy to książę :)
Niestety brama prowadząca na nieznajowski cmentarz się przewróciła
Obok cmentarza podobno zachowała się podmurówka XVIII-wiecznej cerkwi pw. św. Kosmy i Damiana, jednak chaszcze skutecznie zniechęciły nas do poszukiwań.
Na przydrożnej skarpie wielki pająk przygotował sobie mieszkanie
Tu ścieżka dochodzi do dość stromego brzegu potoku. My wróciłyśmy się kilka metrów i skręciłyśmy w lewo, tam ścieżka oznaczona niebieską kropką schodzi łagodnie do potoku. Przy okazji zrobiłam zdjęcie powyższej kapliczki z figurą Matki Bożej z nieco innej perspektywy.
Przyczółek dawnego mostu
Dziewannowe łąki
A my wchodzimy do lasu w poszukiwaniu kapliczki domkowej na granicy z Wołowcem. Trzeba tylko dwa razy przejść przez potok i dochodzi się do wyremontowanej kapliczki.
To był ostatni punkt wycieczki, wracamy tą sama drogą. Gdy tylko wyszłyśmy z lasu, rozpogodziło się.
Czy to trznadel?
Jeszcze tylko pamiątkowa pieczęć
Ostatni rzut oka na malownicze łąki
I znów jesteśmy w Rozstajnem :)
Pozdrawiam serdecznie