Dawno, dawno temu, w głębokiej podstawówce, nasza klasa mieściła się w pracowni biologicznej. W czasie nudnych lekcji, zamiast skupić się na wywodach nauczyciela, kontemplowałam liczne tablice botaniczne a do moich ulubionych należała ta przedstawiająca lilię złotogłów. Już sama nazwa jest bardzo poetycka a co dopiero wygląd!
Niedawno przypadkiem trafiłam na informację, że ta różowa piękność występuje m.in. na terenie Jaśliskiego Parku krajobrazowego a konkretnie na Ostrej. Czem prędzej pognałyśmy tam z Nuną w pewne skwarne popołudnie.
Byłyśmy już tutaj kilka lat temu, późnym latem. Tym razem tez przeszłyśmy całą ścieżkę. Zastanawiający jest sposób przygotowania tej ścieżki - punkty widoczne na poniższym zdjęciu nie są w żaden sposób oznakowane w terenie. Szłyśmy więc sobie lasem, walcząc z chmarami komarów. Las przyjemnie chłodził, ptaki śpiewały, sielanka.
owocostany miesiącznicy trwałej
Czyściec leśny
języcznik zwyczajny
Na szczycie ktoś ułożył kopczyk z kamieni
Murszejący pień porosła marzanka wonnai paprotka zwyczajna
parzydło leśneCiekawe, w tym ciemnym lesie znalazłam nawet podkolana białego
Jak to zwykle bywa, nagroda czekała na nas na samym końcu. Chyba trafiłyśmy w ostatnim momencie, lilie były już mocno pochylone ku ziemi i zaczynały przekwitać - listki okwiatu wywijały się już mocno ku górze.
Stanowisko liczyło ledwie kilka egzemplarzy ale spędziłam tam chyba godzinę, na kolanach, bo przecież każdy musiał zostać dokładnie obfotografowany :)
Trafił mi się nawet albinos
I tak to na starość spełniło się moje dziecięce, botaniczne marzenie :)
Pozdrawiam serdecznie