Leucojum vernum*

Zdążyłam! Pogórzańska Marysia miała rację, jeszcze nie wszystkie przekwitły. W zacienionych miejscach rezerwatu w Dwerniczku było ich całkiem sporo.

Karpacka odmiana ma pędy dwukwiatowe

Czego się nie robi dla zdjęcia... (fot. Nuna)  :)

*)

Leucojum vernum - śnieżyca wiosenna

Z widokiem na wieżę

Zimowy czas umilałam sobie spacerując z Dagą i Flo po okolicy. Szczególnie przypadła nam do gustu dzielnica Zawodzie, położona na widokowym wzniesieniu. Bardzo ładnie widać z niej symbol Krosna - dzwonnicę farną.
Zdjęcia powstały dwa tygodnie temu, w międzyczasie solidna warstwa śniegu zdążyła już stopnieć.

I jeszcze na koniec mała animacja

Dobranoc :)

W śniegu cały świat...

Sypnęło u nas szczodrze, mróz trzyma, jednym słowem - prawdziwa zima! Spacery fotograficzne w taki czas są jak najbardziej wskazane. Trzeba tylko mierzyć siły na zamiary - przez kopny śnieg do kolan idzie się bardzo powoli i półgodzinna zazwyczaj trasa zmienia się w dwugodzinną przeprawę.

Kaczki są szczodrze dokarmiane, jak tylko widza kogoś zatrzymującego się na moście, nadlatuja całą chmarą.

Pan wędkarz na Wisłoku

Zmierzch nadszedł szybko i trzeba było wracać

W oddali za rzeką moje blokowisko

Pozdrawiam serdecznie

Zimowy spacer

Zima w tym roku dopisała i mieliśmy białe święta. Nic, tylko spacerować :)

Zaszeleścić...

Epizod zimowy przeszedł już do historii i dość ponury tydzień zakończył słoneczny weekend. Na dalszy wyjazd nie wystarczyło czasu ale niedzielny spacer do pobliskiej Dębiny był bardzo udany.

Czy byłaby jesień bez szeleszczenia :)

Słońce już chowa się za lasem, czas wracać.

A nad nami rozgrywa się prawdziwy spektakl

Pozdrawiam serdecznie

Dolina Górnego Sanu

Ciekawe, jak na przestrzeni kilku kilometrów zmienia się aura - w lesie zima a na łąkach jesień.

przydrożny krzyż w Tarnawie Niżnej

widok na ukraińską stronę

Ta niepozorna rzeczka to San, na drugim brzegu jest już Ukraina

Jesienne torfowisko w Tarnawie Niżnej

Parę kilometrów dalej zimowa sceneria

Widok na Beniową

Cmentarz w Beniowej. Przejęłam od naszego prezesa PTTK tradycję zapalania w listopadzie świeczek na cmentarzach w wysiedlonych wsiach.

Beniowska lipa w zimowej scenerii

Taki to był dziwny plener, rządziła nami bezwzględna bieszczadzka pogoda. Człowiek nabiera pokory, bezradny wobec praw natury.

Pozdrawiam serdecznie