Wołtuszowska jesień

 Choć byłam tam już chyba kilkadziesiąt razy, to z przyjemnością tam wracam. Wołtuszowa jest piękna o każdej porze roku.

Mogłabym godzinami patrzeć na ten widok

Taka ciekawostka na drodze

Jesienne szeleszczenie

Kącik botaniczny:

Miesiącznica trwała

Cis pospolity

Centuria pospolita

Zimowit jesienny

Pospacerowaliśmy też po deptaku, posiedzieliśmy przy tężni, skosztowaliśmy wody mineralnej w pijalni (moja ulubiona woda to Tytus). A wejścia do pijalni strzeże taki okazały jegomość:

Pozdrawiam serdecznie

Telefoniczny spacer

Czasem bywa i tak, że człowiek niespodziewanie w dzień powszedni ląduje w ulubionych krzakach. Widoki piękne, soczysta zieleń aż pachnie i jak tu sobie poradzić bez aparatu?

Dobrze, że jest telefon :)

w dolinie Rymanów Zdrój

wzruszają mnie pastorały paproci

młodziutki skrzyp 

niech no tylko zakwitną jabłonie

I po taszczyć ciężki aparat? :)

Pozdrawiam serdecznie

Morze zieloności

W planach miałyśmy zbieranie kwiatów głogu gdzieś na łąkach między Królikiem Polskim a  Lubatową a wylądowałyśmy w Rymanowie Zdroju. Wszystko przez moje roztargnienie!

widok na Rymanów Zdrój

W sumie na dobre nam wyszło, bo idąc skrótem przez las trafiłyśmy na sosnowy zagajnik  więc zamiast głogowej nalewki będzie syrop sosnowy :)  No i wreszcie mogłam nasycić oczy zielonością.

Cergowa

w dole Bałucianka a na horyzoncie Dział i Kamień nad Jaśliskami

Zeszłyśmy lasem do Iwonicza Zdroju, przez łany oszałamiająco pachnących kwiatów. Czy ktoś wie co to takiego?

 

Rozpuściła wiosna warkocze kwieciste

Z wiekiem upodabniam się do inżyniera Mamonia z "Rejsu" - podobają mi się miejsca, które znam. A jeśli nadszedł czas kwitnienia tarniny i dzikich czereśni to wiadomo, że najpiękniej będzie na Wołtuszowej. I nie zawiodłam się. Warto było wykorzystać zaległy urlop aby calutki dzień spędzić w tym pięknym miejscu.

widok z Horbków na Wołtuszową

widok z Działu na Zamczyska, Spoczywalnik i Kopiec

Wołtuszowa w dzień  powszedni jest rzadko odwiedzana przez turystów.  Spotkałam zaledwie 3 osoby :) Za to fauna dopisała - kilka jaszczurek czmychnęło mi spod nóg, spotkałam lisa polującego na łące, w krzakach coś pomrukiwało ale nie odważyłam się sprawdzić co to. Za to taka ślicznotka dała mi sie sfotografować :

Pozdrawiam serdecznie :)

P.S.
Tutaj można posłuchac "Nuty z Ponidzia" WGB, z której zaczerpnęłam tytuł posta.

Hej, las rymanowski...

Kolejną niedzielę spędziłyśmy w lesie i to nie byle jakim, bo opiewanym przez samego Stanisława Wyspiańskiego

Hej, las rymanowski za mgłą,
a mnie dzisiaj jechać do Krakowa
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
czemuż mi to oczy zaszły łzą,
czemuż słońce za chmury się chowa?
Hej, gospodarz myje powóz na drogę,
spakowane koszyska już stoją,
jeno rozpierzchłych myśli sprząc nie mogę
ni w podróżny tobołek związać żałość moją.
Jeden mi się podobał ten las, jako ściana
stał przede mną posępny, dumny, tajemniczy,
była weń uroczystość set-letnia chowana,
milczał, a mnie zdawało się, że pieśnią krzyczy.
Że tam stały w stal zbroic rycerze zakute,
ślepcy, króle i giermki, i lirni, i dziady,
że kniaź Kiejstut, gdy swoją poimał Birutę,
tak mnogie może wodził w orszaku gromady -
Czemuż stoją i patrzą, i za mną się wleką,
Chór tajemny, ponury, przeszłości przeklętej,
czego chcą - ?! - Boże - czegoż łzy po twarzy cieką -
ja nie rozumiem ich - nie jestem święty.
Bądźcie zdrowe, przeszłości uroczyste cienie,
wszak żywym jest świat żywy, a Sztuką świat myśli.
I kniaź, i zbrojne roty - - to było marzenie - - -
- - - - - - - - - - - -
Tak wszelką wielkość duszy cenzor mały skryśli.

( http://literat.ug.edu.pl/wyswier/007.htm )

Być może poetę zainspirowały opowieści o pobliskim Zamczysku, podobno przed wiekami stał tam warowny gród strzegący kupieckiego szlaku.
Fragmenty tego wiersza recytowałam na jakiejś kolonijnej uroczystości w zamierzchłych czasach, pamiętam go do dziś

My powędrowałyśmy na Wołtuszową

w dole rymanowskie osiedle Na Słoneczmym Stoku i domy pod wyciągiem a na horyzoncie Krosno

Większość drzew zgubiła już liście, spóźniłyśmy się o jakieś dwa tygodnie

Mimo niedzieli i pięknej pogody niewiele osób poszło w nasze ślady. Pewnie bardziej zainteresował ich targ staroci na deptaku. A w lesie cicho i pięknie

czas na deser :)

w oddali Cergowa

jesienne szelszczenie :)

 

Pozdrawiam serdecznie