Niedźwiedzim tropem po Bieszczadach...

 ... to cykl wypraw wymyślony przez przewodnika beskidzkiego Mateusza Podkula. Ich celem jest poznanie mniej znanych zakątków Bieszczadów a że w takich miejscach żyją niedźwiedzie, to i w tytule cyklu znalazł się jeden :)
Pierwsza wyprawa już za nami, wędrowaliśmy pasmem Żukowa.

Najpierw jednak odwiedziliśmy galerię pana Zbigniewa Kosakiewicza w Brzegach Dolnych, emerytowanego leśnika, który w dawnej leśniczówce zgromadził militaria, trofea myśliwskie, rysunki, ikony i wiele innych ciekawostek.

ciekawostka - maska przeciwgazowa dla konia

Później pojechaliśmy do Czarnej Dolnej i ruszyliśmy na szlak urokliwa doliną po wsi Sokołowa Wola

Po wsi pozostały jedynie nieliczne nagrobki na cmentarzu i ten krzyż, postawiony dla uczczenia 950-lecia chrztu Rusi w 1938r.

Wdrapujemy się na Żuków co chwila oglądając się - za nami widok na całe Bieszczady

Tylko widoczność trochę nie szczególna

miedzy drzewami widać cerkiew w Ustianowej

widok z Holicy na fragment Zatoki Teleśnickiej

Smerek  z Holicy

w dole pozostałości po kombinacie w Ustanowej, na drugim planie Ustrzyki Dolne

Wygląda na to, że było to pożegnanie zimy w Bieszczadach. Zrobiło się wiosennie, podobno już kwitną śnieżyce więc wiosny tylko wypatrywać!

Pozdrawiam serdecznie

Bieszczadzka choinka

Miłą tradycją krośnieńskiego oddziału PTTK jest ubieranie choinki na Tarnicy w ostatni przedświąteczny weekend. Imprezę wymyśliła cztery lata temu pani Jola. Wtedy chętnych do ubierania drzewka dla bieszczadzkiej fauny było zaledwie osiemnaście osób. Wczoraj było nas osiemdziesiąt plus grupa z przemyskiego oddziału.

Z niepokojem obserwowałam prognozy pogody, wciąż zapowiadano dodatnie temperatury i ani milimetra śniegu! Jakże to, choinka bez śniegu? Na szczęście pod koniec zeszłego tygodnia pojawiła się iskierka nadziei - w nocy z soboty na niedzielę w okolicach Ustrzyk Górnych miał być mróz i ... śnieg!!! I chyba św. Antoni, patron podróżujących wstawił się za nami, bo Bieszczady powitały nas cieniutką warstwą białego puchu.

Na szczyt wdrapywaliśmy się z Wołosatego i jak to zwykle w Bieszczadach bywa, w lesie było cicho a powyżej wicher urywał głowy.

Nie przeszkodziło nam to jednak w w ubieraniu drzewek tuż pod Siodłem

Oczywiście ozdoby jadalne :) W tym roku królowała słoninka

Grzecznym dzieciom św. Mikołaj (czyli miłościwie nam panujący Prezes) rozdawał lizaki

Walcząc z wichrem i śniegiem zalepiającym oczy wdrapujemy się na szczyt

Szeroki Wierch

Siodło pod Tarnicą

Po trzech minutach na szczycie (dłużej nie dało się wytrzymać) i wykonaniu pamiątkowych zdjęć schodzimy.

Na dole czekał na nas grill z kiełbaską (wegetarian nie uwzględniono niestety) ale za to rozgrzałyśmy się z Nuną "witaminą CI" czyli eksperymentalną nalewką cytrynowo-imbirową :)

Pozdrawiam serdecznie :)